Home Columns Column Harm Mol: Mijn grote dartheld luistert naar de naam Rob

Column Harm Mol: Mijn grote dartheld luistert naar de naam Rob

Column Harm Mol

Ik ben een tijdje actief geweest in het bestuur van onze plaatselijke dartsvereniging en ieder jaar liepen we het reglement door om onvolledigheden aan te vullen. En omdat sommige slimmeriken weer maasjes gevonden hadden, moesten we hier en daar wat aanpassingen doen. Zo groeide ons reglement door de jaren naar een tiental A4-tjes.

Iedere dinsdag kom ik een jongen tegen die al jaren actief is als pijltjesgooier. Rob durft zichzelf geen darter te noemen. Rob is al vanaf de oprichting lid van de club. Samen met zijn stamkroegvrienden hadden ze na een paar vrijdagavonden gegooid te hebben, besloten om competitie te gaan gooien. Hun niveau is 4e klasse en zal dit ook blijven. Nooit gepromoveerd en nooit gedegradeerd. Het aantal gegooide 180-ers is op één hand te tellen. Rob gooit met zijn maatjes voor de gezelligheid en dit zal zo blijven.

In al die jaren hebben ze slechts één keer van speler gewisseld. Vanwege een verhuizing moesten ze een maatje vervangen. Het plezier bleef hetzelfde en het niveau ook. Opscheppen doen ze niet, daar is ook geen reden toe. Hard schreeuwen doen ze nooit. Gezellig en spontaan gaan ze week in week uit naar hun avondje ontspanning. Af en toe moet Rob’s team voor de beker tegen een team uit een veel hogere klasse, ook dit drukt niet op het humeur. Die ene keer dat ze een 8-1 binnensleepten, werd het punt gekoesterd en nog jaren later hebben ze het nog over dat ene punt en over hoe beteuterd hun tegenstander keek. Nooit miste Rob een wedstrijd. Verjaardagen, familie-uitjes, vakanties ze gingen altijd door maar op dinsdag zonder Rob! Nee! Die avond is voor Rob en zijn team en de pijltjes. Regen, wind, hagel en sneeuw deren hem niet. Hij stapt op zijn fiets en gaat.
 
Trucjes en plagerijtjes van tegenstanders worden lachend in ontvangst genomen. Laat iemand bewust een pijl vallen, is de standaard opmerking: “Vorige week trok onze tegenstander er ook nog z’n broek bij uit!”. Alle teams spelen met plezier tegen Rob, nooit gedonder, altijd gezellig en na afloop genieten ze samen van de bierronde, die meestal door het team van Rob betaald moet worden.

We hebben nog nooit het reglement vanwege Rob’s team aan moeten passen. Slechts één keer heeft Rob een opmerking op de achterkant van het wedstrijdformulier geplaatst. Hun tegenstander had een lijst met tekortkomingen opgeschreven. De baan deugde niet, de verlichting liet te wensen over en er was voetbal op tv en dat verstoorde hun concentratie. Rob had eronder geschreven: “Het was weer gezellig en het Nederlands elftal heeft gewonnen!”. Bij Rob zou het reglement één regel kunnen zijn: “Maak er voor jezelf en je tegenstander een gezellige avond van.”

Afgelopen dinsdag fietste ik balend en chagrijnig naar huis. Ik had mijn single en de wedstrijd met 5-4 verloren. Ik kwam Rob weer tegen en mijn “Nou?” werd beantwoord met: “Het was weer gezellig!” en in een wegstervende verte hoorde ik nog net: “Oh ja, verloren met 7-2!”

Rob, je bent mijn dartheld!
.